ΔΙΚΑΣΤΗΣ

ΝΟΜΙΚΑ
 
ΦόρουμΦόρουμ  ΗμερολόγιοΗμερολόγιο  Συχνές ΕρωτήσειςΣυχνές Ερωτήσεις  ΑναζήτησηΑναζήτηση  Κατάλογος ΜελώνΚατάλογος Μελών  Ομάδες ΜελώνΟμάδες Μελών  ΕγγραφήΕγγραφή  ΣύνδεσηΣύνδεση  

Μοιραστείτε | 
 

 τεκμήριο ομολογίας

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
dikastis.gr
Admin
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 154
Ημερομηνία εγγραφής : 08/07/2011

ΔημοσίευσηΘέμα: τεκμήριο ομολογίας   Παρ Σεπ 16, 2011 8:35 am

Tο τεκμήριο ομολογίας που επαναθεσπίσθηκε με το ν. 3994/2011 στο άρθρο 271 παρ. 3 ΚΠολΔ ισχύει και στη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων;

(ερώτηση αναγνώστη από το blog)
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://dikastis.blogspot.com/
EL JUEZ-3

avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 38
Ημερομηνία εγγραφής : 11/07/2011
Τόπος : ECUADOR

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: τεκμήριο ομολογίας   Δευ Σεπ 19, 2011 12:04 am

Γιατί, μήπως ισχύει στις Ειδικές Διαδικασίες???

Εργατικές, Αυτοκινητικές, Διατροφές, Τύπος & Ραδιοτηλεοπτικές: 672 ΚΠολΔ (αναλλοίωτο):

Αρθρο 672.-Αν κατά τη Συζήτηση στο ακροατήριο δεν εμφανιστεί ή
εμφανιστεί και δεν λάβει νόμιμα μέρος κάποιος από τους διαδίκους, η
διαδικασία προχωρεί σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι.

Μισθωτικές και Πιστωτικοί τίτλοι: 649 § 2 (μια από τα ίδια)
(Και κάτσε εσύ να απορρίπτεις 10-15 λόγους ανακοπής, ερήμην του ανακόπτοντος)

Και στις Γαμικές & Γονέων και Τέκνων, μόνο αν απουσιάζει ο ενάγων κάτι γίνεται (αυτόματη απόρριψη). Αν απουσιάζει ο εναγόμενος, μια από τα ίδια...

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΤΟ ΡΥΘΜΙΣΟΥΝ ΚΙ ΑΥΤΟ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ???





Έχει επεξεργασθεί από τον/την EL JUEZ-3 στις Δευ Σεπ 19, 2011 12:11 am, 1 φορά
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
EL JUEZ-3

avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 38
Ημερομηνία εγγραφής : 11/07/2011
Τόπος : ECUADOR

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: τεκμήριο ομολογίας   Δευ Σεπ 19, 2011 12:07 am

Τέλος πάντων, η "δέουσα" απάντηση είναι ότι ότι το εν λόγω τεκμήριο δεν εφαρμόζεται διότι "δεν συνάδει με την φύση της συγκεκριμένης διαδικασίας"... Άλλωστε, αρκεί και η πιθανολόγηση, η οποία μπορεί να στηριχθεί (και) στην απουσία του νομίμως κληθέντος και αδικαιολογήτως απουσιάζοντος διαδίκου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
???????
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: ΙΣΧΥΕΙ ΣΤΟΥΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΟΥΣ ΤΙΤΛΟΥΣ   Παρ Νοε 11, 2011 1:42 pm

Δε συμφωνώ ότι το τεκμήριο ομολογίας δεν ισχύει για τους πιστωτικούς τίτλους. Οι διατάξεις των άρθρων 271 και 272 του ΚΠολΔ, έχουν κατά το άρθρο 591 παρ. 1 ΚΠολΔ, εφαρμογή και στην ειδική διαδικασία των διαφορών από πιστωτικούς τίτλους, αφού δεν έρχονται σ`αντίθεση με τις διατάξεις των άρθρων 637 έως 646 ΚΠολΔ, όπου δεν υπάρχει παρόμοια διάταξη με το άρθρο 649 παρ. 2 των μισθωτικών διαφορών ή με το άρθρο 672 των εργατικών. Αυτό προκύπτει και από το άρθρο 642 ΚΠολΔ. Επομένως, αν ερημοδικήσει κατά τη συζήτηση της ανακοπής ο καθ` ου, τεκμαίρεται ότι ομολογεί τα πραγματικά περιστατικά που στηρίζουν τους λόγους της. Αν ερημοδικήσει ο ανακόπτων, τεκμαίρεται ότι παραιτήθηκε από την ανακοπή και απορρίπτεται αυτή.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
dikastis.gr
Admin
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 154
Ημερομηνία εγγραφής : 08/07/2011

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: τεκμήριο ομολογίας   Παρ Νοε 11, 2011 2:30 pm

Γιάννης έγραψε:
Δε συμφωνώ ότι το τεκμήριο ομολογίας δεν ισχύει για τους πιστωτικούς τίτλους. Οι διατάξεις των άρθρων 271 και 272 του ΚΠολΔ, έχουν κατά το άρθρο 591 παρ. 1 ΚΠολΔ, εφαρμογή και στην ειδική διαδικασία των διαφορών από πιστωτικούς τίτλους, αφού δεν έρχονται σ`αντίθεση με τις διατάξεις των άρθρων 637 έως 646 ΚΠολΔ, όπου δεν υπάρχει παρόμοια διάταξη με το άρθρο 649 παρ. 2 των μισθωτικών διαφορών ή με το άρθρο 672 των εργατικών. Αυτό προκύπτει και από το άρθρο 642 ΚΠολΔ. Επομένως, αν ερημοδικήσει κατά τη συζήτηση της ανακοπής ο καθ` ου, τεκμαίρεται ότι ομολογεί τα πραγματικά περιστατικά που στηρίζουν τους λόγους της. Αν ερημοδικήσει ο ανακόπτων, τεκμαίρεται ότι παραιτήθηκε από την ανακοπή και απορρίπτεται αυτή.

δεσ άρθρο 643 παρ. 2 ΚΠολΔ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://dikastis.blogspot.com/
???????
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: τεκμήριο ομολογίας   Παρ Νοε 11, 2011 3:37 pm

Κι όμως, δε θα παραιτηθώ τόσο εύκολα..Αδυνατώ να δεχθώ τον παραλογισμό του νομοθέτη και αρνούμαι να απαντήσω σε 15 λόγους ανακοπής ερήμην του ανακόπτοντος, ενώ την ίδια στιγμή απορρίπτουμε μια τακτική αγωγή, που δεν έχει ανάγκη άμεσης και ταχείας επίλυσης της διαφοράς....Η αλλαγή του νόμου το 1997 και η προσθήκη της παραγράφου 2 στο άρθρο 643, δε σημαίνει αναγκαστικά αποκλεισμό της εφαρμογής των άρθρων 271 και 272 ΚΠολΔ, αφού η λύση αυτή εξυπηρετεί την ταχύτητα εκδίκασης των διαφορών από πιστωτικούς τίτλους στην οποία απέβλεψε ο νομοθέτης με την καθιέρωση αυτής της διαδικασίας (βλ. Πρακτικά Συντακτικής Επιτροπής ΚΠολΔ, τόμος Ε`, σελ. 131, 433 επ. και Πρακτικά Αναθεωρητικής Επιτροπής ΚΠολΔ 598).
θα επανέλθω σύντομα με πιο ολοκληρωμένη απάντηση.


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Protodikis7



Αριθμός μηνυμάτων : 21
Ημερομηνία εγγραφής : 08/07/2011

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: τεκμήριο ομολογίας   Παρ Νοε 11, 2011 6:36 pm

Ενδιαφέρουσα σκέψη και χρήσιμη. Πράγματι, δεν υπάρχει ρητή ΕΙΔΙΚΗ διάταξη(όπως απαιτεί το άρθρο 591 ΚΠολΔ) που να αποκλείει την εφαρμογή του τεκμηρίου ομολογίας στις διαφορές από πιστωτικούς τίτλους. Το άρθρο 643 παρ. 2 αναφέρει ότι τα άρθρα 649 και 650 εφαρμόζονται ΑΝΑΛΟΓΩΣ. Πρέπει να δούμε και την αιτιολογική έκθεση του Ν. 2479/1997, γιατί έχω την εντύπωση ότι ο νομοθέτης δεν ήθελε να θίξει τις διατάξεις για το τεκμήριο ομολογίας που ίσχυαν τότε, αλλά αναφερόταν περισσότερο στα αποδεικτικά μέσα.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
Protodikis7



Αριθμός μηνυμάτων : 21
Ημερομηνία εγγραφής : 08/07/2011

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: τεκμήριο ομολογίας   Παρ Νοε 11, 2011 9:38 pm


Για να προχωρήσω λίγο τις ανωτέρω σκέψεις.
Τα άρθρα 1-591 εφαρμόζονται στις ειδικές διαδικασίες, όταν εντάσσονται στο σύστημα της εκάστοτε ειδικής διαδικασίας, δε διασπούν την τελολογική του ενότητα και καθίστανται μέσα για την πραγμάτωση των βασικών του σκοπών (Μητσόπουλος ΕΕΝ 1954.495, ΝΟΒ 1986.768). Η τακτική διαδικασία είναι κατά κανόνα δυσκίνητη και μακρά, ενώ αντιθέτως για ορισμένες κατηγορίες υποθέσεων η ανάγκη επιτάχυνσης της δικαστικής προστασίας υπαγορεύεται από την ίδια τη φύση του αντικειμένου τους (πχ πιστωτικοί τίτλοι). Για την εκδίκαση των υποθέσεων αυτών προβλέφθηκαν απλούστερες και ταχύτερες ειδικές διαδικασίες (Νίκας, Πολιτική Δικονομία σ. 791).
Στις διαφορές από πιστωτικούς τίτλους μέχρι το 1997 δεν υπήρχε ειδική ρύθμιση που να ορίζει ότι, αν κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο δεν εμφανισθεί κάποιος από τους διαδίκους η διαδικασία γίνεται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι, όπως υπάρχει στις μισθωτικές (649 παρ. 2 ΚΠολΔ) και στις εργατικές (672 ΚΠολΔ). Ήρθε, λοιπόν, ο νομοθέτης το 1997 και δε θέσπισε μια ρητή ειδική διάταξη που να προβλέπει κάτι τέτοιο, ούτε κατάργησε το άρθρο 642 ΚΠολΔ, που ορίζει ότι το άρθρο 469 ΚΠολΔ (το οποίο μεταξύ των άλλων αναφέρει ότι "αν απουσιάζει κάποιος διάδικος η συζήτηση γίνεται χωρίς αυτόν" ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ ΣΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΤΙΤΛΩΝ), αλλά προέβη στην αντικατάσταση του άρθρου 643 παρ. 2. Ας δούμε λοιπόν τι όριζε το άρθρο 643 παρ. 2 πριν την αντικατάστασή του : "Αν οι ισχυρισμοί που προβάλλονται δεν αποδεικνύονται αμέσως, ο δικαστής, αφού δεχτεί ή απορρίψει την αγωγή, παραπέμπει τους ισχυρισμούς σε ιδιαίτερη συζήτηση". Ο νομοθέτης, δηλαδή, με το άρθρο 6 παρ. 12 του ν. 2479/1997, στο κεφάλαιο για την ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΗΣ, θέλησε να αντικαταστήσει το ως άνω άρθρο με την παρούσα μορφή του : "Τα άρθρα 649 και 650 εφαρμόζονται αναλόγως". Είναι προφανές ότι ο νομοθέτης, έχοντας σαφή στόχο την επιτάχυνση της δίκης, αναφερόταν στην παράγραφο 1 του άρθρου 649, που όριζε τότε ότι "απόφαση για διεξαγωγή απόδειξης δεν εκδίδεται". Αυτό προκύπτει και από τη θέληση του νομοθέτη να εντάξει τη διάταξη αυτή αμέσως μετά από την παράγραφο 1 του άρθρου 642 ΚΠολΔ, που αναφέρει ότι "ο δικαστής αποφαίνεται οριστικά αμέσως και δέχεται ή απορρίπτει την αγωγή " και όχι στο άρθρο 637 (το οποίο αναφερόταν στην εκδίκαση κατά την τακτική διαδικασία και κατάργησε, ενώ θα μπορούσε να το αντικαταστήσει) ούτε στο ως άνω 642, που αναφέρει ποιες διατάξεις από την τακτική δεν εφαρμόζονται.
Τέλος, ας δούμε τι λέει η αιτιολογική έκθεση στο άρθρο 29 του Ν. 3994/2011, που επανέφερε το τεκμήριο ομολογίας : «…. Σηµαίνει ακόµη η µονοµερής συζήτηση, πέρα από
την επιβράδυνση της διαδικασίας, και πρόσθετη επιβάρυνση των δικαστηρίων. Η συζήτηση διαρκεί περισσότερο, συχνά άνευ αποχρώντος λόγου, η µελέτη της υποθέσεως και η διατύπωση της σχετικής αποφάσεως χρειάζονται αναµφίβολα περισσότερο χρόνο. Στο σύστηµα αυτό καταλογίζεται επιπλέον και το µειονέκτηµα ότι περιπλέκει και δυσχεραίνει την εξέλιξη της ερήµην δίκης, συχνά δε παρασύρει στη διεξαγωγή αποδείξεων που εκ των υστέρων αποδεικνύονται περιττές (βλ. Ποδηµατά,στον τόµο: Ο ΚΠολΔ µετά το ν. 2915/2001, σ. 111 επόµενα, 120-121). Ένα απλό παράδειγµα από το δίκαιο της ανακοπής κατά διαταγής πληρωµής, αποδεικνύει του λόγου το αληθές: συχνά η ανακοπή αυτή περιέχει πολλούς λόγους, που αφορούν σε δυσδιάγνωστες ενστάσεις καταχρήσεως δικαιώµατος, πλαστογραφίας κ.λπ., ο δε ανακόπτων δεν κάνει καν τον κόπο να προσέλθει στο δικαστήριο για να τις τεκµηριώσει. Γιατί θα πρέπει, τότε,να καταπιαστεί ο δικαστής µε όλα αυτά τα θέµατα, να εξετάσει µάρτυρες, να χάσει πολύτιµο χρόνο στο βωµό του αφηρηµένου ιδανικού της ανευρέσεως της ουσιαστικής αλήθειας, η οποία ποδηγετείται άλλωστε από τους διαδίκους που έχουν την πρωτοβουλία προσαγωγής ή µη του αποδεικτικού υλικού, της επικλήσεως ή όχι των αποδεικτικών µέσων κ.λπ. …».
Δηλαδή, η αιτιολογική έκθεση του Ν. 3994/2011 επαναφέρει το τεκμήριο ομολογίας για λόγους επιτάχυνσης φέρνοντας ως παράδειγμα τους πολλούς λόγους ανακοπής, ο Ν. 2479/1997 στο κεφάλαιο που αναφέρεται ως «Επιτάχυνση Πολιτικής Δίκης» και στο άρθρο 643 που τιτλοφορείται ως «Απόφαση παραχρήμα» αντικαθιστά το άρθρο 643 παρ. 2 για λόγους απλούστευσης της διαδικασίας και εμείς θα πούμε τώρα ότι δε θα εφαρμόσουμε το τεκμήριο ομολογίας, αλλά αναλογικά με τη διαδικασία των μισθωτικών διαφορών θα κρίνουμε και στις ανακοπές δέκα-δεκαπέντε λόγους ερήμην του ανακόπτοντος; Από εμάς εξαρτάται αν θα δεχτούμε ότι το τεκμήριο ομολογίας και τα σχετικά άρθρα της τακτικής διαδικασίας , εντάσσονται στο σύστημα της διαδικασίας των πιστωτικών τίτλων, όχι μόνο δε διασπούν την τελολογική του ενότητα, αλλά καθίστανται μέσα για την πραγμάτωση των βασικών του σκοπών. Ας μη γινόμαστε βασιλικότεροι του βασιλέως και ας κοιτάξουμε το πνεύμα του νόμου, ειδικά όταν αυτό μας κλείνει το μάτι…
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
dikastis.gr
Admin
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 154
Ημερομηνία εγγραφής : 08/07/2011

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: τεκμήριο ομολογίας   Σαβ Νοε 12, 2011 9:18 am

Δείτε τα υποδείγματα αποφάσεων της ΕΔΕ (σελ. 266) καθώς και τις κατωτέρω αποφάσεις. Το θέμα με απασχόλησε την προηγούμενη εβδομάδα διότι είχα να γράψω 4 ερήμην ανακοπές πιστωτικών τίτλων. Δυστυχώς ο νομοθέτης θεωρεί ότι το πρόβλημα υφίσταται μόνον στην ΤΑΚΤΙΚΗ διαδικασία, λες και αυτή καλύπτει το μεγαλύτερο όγκο των υποθέσεων. Δηλαδή εργατική διαφορά ερήμην ενάγοντος, με υπερωρίες από την κατασκευή του Παρθενώνα, θα πρέπει να ερευνηθεί (αρ. 672 ΚΠολΔ) αντί να απορριφθεί, με συνέπεια ο δικαστής να δαπανήσει 2-3 ημέρες, αντί να ασχοληθεί με άλλες υποθέσεις κατ' αντιμωλία. Λυπάμαι που θα το πω αλλά ο νέος νόμος αποδείχθηκε (στο θέμα αυτό ) ημίμετρο




4190/2001 ΕΦ ΑΘ (315397)


(Δ/ΝΗ 2002/178)
Διαταγή πληρωμής από πιστωτικό τίτλο. Η ανακοπή κατά της διαταγής πληρωμής
δικάζεται κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 635 επ. του ΚΠολΔ. Η έφεση
κατά της απόφασης επί της ανακοπής δικάζεται κατά τις γενικές διατάξεις.
Επί ερημοδικίας του εκκαλούντος η έφεση απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη. Ο
διάδικος που δικάσθηκε ερήμην νομιμοποιείται να ασκήσει ανακοπή
ερημοδικίας.




ΕφΑθ 4190/2001

Εισηγήτρια: Δήμητρα Υφαντή

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ:..................................................................

Η ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής, που εκδόθηκε επί πιστωτικού τίτλου,
δικάζεται κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 635 επ. ΚΠολΔ. Μετά την
τροποποίηση των διατάξεων αυτών με το ν. 2479/1997, δεν ορίζεται ρητά τι
γίνεται σε περίπτωση ερημοδικίας του εκκαλούντος, αφού οι διατάξεις των
άρθρων 649 και 650 ΚΠολΔ, που προβλέπουν σε περίπτωση ερημοδικίας
οποιουδήποτε διαδίκου εκδίκαση της υποθέσεως σαν να ήταν παρόντες όλοι οι
διάδικοι, εφαρμόζονται στον πρώτο βαθμό μόνο, κατά τη διάταξη του άρθρου
643 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Επομένως, το ένδικο μέσο της εφέσεως, που παρέχεται κατά
της αποφάσεως επί της ανακοπής, δικάζεται κατά τις γενικές διατάξεις περί
εφέσεως των άρθρων 531 έως 537 ΚΠολΔ, που έχουν εφαρμογή κατ` άρθρο 591
παρ. 1 ΚΠολΔ, εφ` όσον οι ειδικές διατάξεις περί πιστωτικών τίτλων δεν
αντίκεινται σ` αυτές. Αν κατά τη συζήτηση της εφέσεως ερημοδικεί ο εκκαλών,
κατ` εφαρμογή του άρθρου 531 παρ. 1 ΚΠολΔ απορρίπτεται η έφεση ως
ανυποστήρικτη, με βάση τη διάταξη των άρθ. 272 παρ. 1 και 2 και 271 ΚΠολΔ.
Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 644 ΚΠολΔ η απόφαση που δέχεται ή
απορρίπτει την αγωγή μπορεί να προσβληθεί με ένδικα μέσα εκτός από ανακοπή
ερημοδικίας. Η διάταξη όμως αυτή, στην οποία γίνεται λόγος για απόφαση
απορρίπτουσα την αγωγή, και με την ο ποία επιδιώχτηκε η ενίσχυση της
κυκλοφοριακής αξίας των πιστωτικών τίτλων και η επιτάχυνση της εκτελεστικής
τους διαδικασίας, δεν εφαρμόζεται ως προς τον αποκλεισμό της ανακοπής
ερημοδικίας, στην περίπτωση που λόγω της ερημοδικίας του εκκαλούντος
επέρχονται γι` αυτόν οι δυσμενείς συνέπειες της ερημοδικίας του και
απορρίπτεται η έφεσή του ως ανυποστήρικτη. Ενόψει και του δια του άρθρου 20
του Συντάγματος καθιερωμένου δικαιώματος δικαστικής ακροάσεως, δυνάμει του
οποίου παρέχεται πάντοτε το δικαίωμα αιτιολογημένης ανακοπής ερημοδικίας για
την περίπτωση ερημοδικίας με επιβλαβείς συνέπειες από άκυρη ή ανύπαρκτη
κλήτευσή του ή λόγω ανωτέρας βίας. Αυτό δε, ανεξάρτητα και από το ότι
στις ρυθμιστικές της διαδικασίας των πιστωτικών τίτλων διατάξεις, δεν
περιλαμβάνεται διάταξη αντίστοιχη με εκείνη του άρθρου 937 παρ. 1 περ. 2
ΚΠολΔ, σύμφωνα με την οποία στις δίκες τις σχετικές περί την εκτέλεση, δεν
επιτρέπεται ανακοπή ερημοδικίας, ούτε στο πρωτοβάθμιο ούτε και στο
δευτεροβάθμιο δικαστήριο (ΕΑ 6925/2000 αδημ.).

............................................................................



8571/2001 ΕΦ ΑΘ (338354)


(Δ/ΝΗ 2003/819)
Διαταγή πληρωμής που έχει εκδοθεί με βάση πιστωτικούς τίτλους. Η ανακοπή κατά
αυτής δικάζεται κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών από τους πιστωτικούς
τίτλους και η σχετική απόφαση υπόκειται σε ένδικα μέσα, εκτός από ανακοπή
ερημοδικίας. Σε περίπτωση ερημοδικίας του εκκαλούντος, η έφεση απορρίπτεται.




ΕφΑθ 8571/2001

Εισηγήτρια: Γεωργία Λαλούση

Από τις διατάξεις των άρθ. 632 παρ. 1 και 3 και 635 ΚΠολΔ προκύπτει ότι η
ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής που έχει εκδοθεί με βάση πιστωτικούς τίτλους
δικάζεται κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών από πιστωτικούς τίτλους
(άρθρα 636-644 ΚΠολΔ). Η απόφαση επί της ανακοπής, σύμφωνα με το άρθρο 644
ΚΠολΔ όπως αυτό έχει διαμορφωθεί μετά την τροποποίηση από το ν. 2479/1997 και
ισχύει από 6.5.1997, μπορεί να προσβληθεί με ένδικα μέσα, εκτός από ανακοπή
ερημοδικίας. Εξάλλου, το ένδικο μέσο της έφεσης δικάζεται κατά τις γενικές
για την έφεση διατάξεις των άρ θρων 531 έως 537 ΚΠολΔ που σύμφωνα με το άρθρο
591 παρ. 1 εδ. 1 του ίδιου κώδικα εφαρμόζονται και στην ειδική διαδικασία
των διαφορών από πιστωτικούς τίτλους, εφόσον δεν περιλαμβάνονται στις
διατάξεις που αποκλείεται η εφαρμογή τους (άρθρο 642 ΚΠολΔ), ενώ όπως ήδη
έχει σημειωθεί αποκλείεται η άσκηση ανακοπής ερημοδικίας (άρθρο 644 ΚΠολΔ). Η
άποψη αυτή δεν αναιρείται από το γεγονός ότι στην προαναφερόμενη διαδικασία
εφαρμόζεται αναλόγως (άρθρο 643 παρ. 2 ΚΠολΔ) το άρθρο 649 παρ. 2 σύμφωνα με
το οποίο αν κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο δεν εμφανιστεί κάποιος διάδικος ή
εμφανιστεί και δεν λάβει νόμιμα μέρος στη συζήτηση, η διαδικασία προχωρεί σαν
να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι. Και τούτο διότι η διάταξη αυτή εφαρμόζεται
μόνο στον πρώτο βαθμό
, όπως άλλωστε περιορίζεται η εφαρμογή της και στη
διαδικασία των μισθωτικών διαφορών όπου κατά ρητή πρόβλεψη (άρθρο 654 παρ., 2
εδ. 2 ΚΠολΔ) αποκλείεται η εφαρμογή της ανωτέρω διάταξης 649 παρ. 2 ΚΠολΔ,
επειδή η λύση αυτή εξυπηρετεί την ταχύτητα εκδικάσεως των διαφορών από
πιστωτικούς τίτλους στην οποία απέβλεψε ο νομοθέτης με την καθιέρωση αυτής
της διαδικασίας. Συνεπώς σε περίπτωση ερημοδικίας του εκκαλούντος, αν η
συζήτηση γίνεται με δική του επιμέλεια ή αν έχει κλητευθεί νόμιμα και
εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα εφεσίβλητο για να παραστεί κατά τη συζήτηση,
η έφεση απορρίπτεται κατ` εφαρμογή των άρθρων 272 παρ. 1 και 2, και 531 παρ.
1 εδ. 1 ΚΠολΔ (ΕφΑθ 3131/2001 αδημ., ΕφΑθ 4748/2001 αδημ.).
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://dikastis.blogspot.com/
Protodikis7



Αριθμός μηνυμάτων : 21
Ημερομηνία εγγραφής : 08/07/2011

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: τεκμήριο ομολογίας   Σαβ Νοε 12, 2011 2:15 pm

Είναι προφανές ότι αν μείνουμε στο γράμμα του νόμου θα εφαρμόζουμε το άρθρο 643 παρ. 2, όπως κάναμε μέχρι τώρα. Θα δεχθούμε ότι ο νομοθέτης θεωρεί ότι το πρόβλημα υφίσταται μόνο στην τακτική διαδικασία και θα λήξει εδώ το θέμα αβασάνιστα και άκριτα. Ωστόσο, η ερμηνεία των νόμων είναι απαραίτητη ορισμένες φορές και είναι τόσο γραμματική όσο και τελολογική, με γνώμονα δηλαδή το γράμμα του νόμου αλλά και το σκοπό του νομοθέτη (ratio legis). Έτσι για κατανοήσουμε πλήρως μία διάταξη πρέπει να προσεγγίσουμε και να προσδιορίσουμε το σκοπό της. Ως σκοπός νοείται ο δικαιολογητικός λόγος της ρύθμισης. Επίσης, για την ερμηνεία των νόμων, εκτός από τη γραμματική ανάλυση του κειμένου και την εξακρίβωση του σκοπού του νόμου είναι απαραίτητη και η ιστορική ερμηνεία, δηλαδή η εξακρίβωση του νοήματος που απέδωσε στο κείμενο ο νομοθέτης. Νομοθέτης δεν είναι το συγκεκριμένο φυσικό πρόσωπο που συνέταξε ή εισηγήθηκε το νόμο, αλλά η ενιαία βούληση του οργάνου από το οποίο πήγασε ο νόμος σε μια δεδομένη στιγμή. Οι προπαρασκευαστικές εργασίες αποτελούν συχνά πολύτιμο βοήθημα στην ερμηνεία του νόμου. Προπαρασκευαστικές εργασίες είναι οι Αιτιολογικές Εκθέσεις, οι Εισηγήσεις στις Επιτροπές συντάξεων των νόμων, τα πρακτικά συζήτησης των επιτροπών και της Βουλής, τα σχέδια νόμων, οι τροπολογίες και κάθε άλλη ιστορική πηγή. Από τη μελέτη των στοιχείων αυτών βγαίνουν χρήσιμα συμπεράσματα για τις ανάγκες που προκάλεσαν τη θέσπιση του νόμου και για τις σκέψεις που οδήγησαν στη διατύπωση του κειμένου, που βοηθούν κυρίως στην κατανόηση από τον ερμηνευτή του σκοπού του νόμου και του νοήματος που πρέπει να δοθεί στο νόμο υπό τις σημερινές συνθήκες, που ίσως επιβάλλουν αλλαγή του αρχικού νοήματος.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση με το Ν. 3994/2011 επανήλθε το ξεχασμένο εδώ και δέκα χρόνια τεκμήριο ομολογίας. Γιατί άραγε; Η αιτιολογική έκθεση του νόμου δίνει ξεκάθαρη απάντηση: «Διότι, η μονομερής συζήτηση είναι εικονική, κούφια για να τηρηθούν απλώς τα προσχήματα. Σημαίνει ακόμη η μονομερής συζήτηση πέρα από την επιβράδυνση της διαδικασίας και πρόσθετη επιβάρυνση των δικαστηρίων». Ως παράδειγμα για τα ανωτέρω αναφέρει η αιτιολογική έκθεση την ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής και τους πολλούς λόγους της που αφορούν στις ενστάσεις κατάχρησης και πλαστογραφίας. Δεν φέρνει ως παράδειγμα μία διεκδικητική ή αναγνωριστική αγωγή. Άλλωστε, όλοι μας γνωρίζουμε σε ποιες υποθέσεις προβάλλονται οι ενστάσεις πλαστογραφίας και κατάχρησης. Ήταν λοιπόν, ο σκοπός του νομοθέτη να περιορίσει το υφιστάμενο πρόβλημα της τακτικής μόνο διαδικασίας;
Ας προσπαθήσουμε, όμως, να προσεγγίσουμε και το Ν. 2479/1997, που προκάλεσε για 3,5 χρόνια μία αναστάτωση, αφού για δεκαετίες πριν από το έτος 1997 εφαρμοζόταν το τεκμήριο ομολογίας και στις διαφορές από πιστωτικούς τίτλους, ενώ μετά το 2001 το τεκμήριο ομολογίας ούτως ή άλλως καταργήθηκε. Ο Ν. 2479/1997 στο κεφάλαιο που αναφέρεται ως «Επιτάχυνση Πολιτικής Δίκης» και στο άρθρο 643 που τιτλοφορείται ως «Απόφαση παραχρήμα» αντικαθιστά το άρθρο 643 παρ. 2 για λόγους απλούστευσης της διαδικασίας. Είναι σαφές ότι αυτός ήταν ο σκοπός του νόμου! Η επιτάχυνση και η απλούστευση της διαδικασίας! Για αυτό και ΑΝΤΙΚΑΘΙΣΤΑ το άρθρο 643 παρ. 2. Δεν το ΚΑΤΑΡΓΕΙ. Δηλαδή, η παράγραφος 2 του άρθρ. 643 ΚΠολΔ που αφορούσε στη δυνατότητα του δικαστή να παραπέμψει σε ιδιαίτερη συζήτηση εκείνους τους ισχυρισμούς που προβλήθηκαν κατά την διαδικασία των πιστωτικών τίτλων, αλλά δεν αποδεικνύονται παραχρήμα, αντικαθίστανται με την ανάλογη εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 649 (όπως ίσχυε τότε) και 650 ΚΠολΔ. Η ρύθμιση αυτή έρχεται σαν συνέπεια της κατάργησης της δυνατότητας παραπομπής των μη αποδεικνυομένων παραχρήμα ισχυρισμών σε ιδιαίτερη συζήτηση. Η προηγούμενη ρύθμιση ήταν ομολογουμένως χρονοβόρα αφού επέτρεπε στο διάδικο, που ήθελε να τηρήσει παρελκυστική τακτική να προβάλει ισχυρισμούς, που δεν αφορούσαν αυτόν τούτο τον τίτλο, αλλά την υποκείμενη αιτία με σκοπό να παραπεμφθούν οι ισχυρισμοί του αυτοί σε ιδιαίτερη συζήτηση. Η όλη αυτή ρύθμιση του νομοθέτη αποσκοπούσε στην τήρηση της αρχής της οικονομίας της δίκης, δια της συζητήσεως σε μια δικάσιμο όλων εκείνων των ισχυρισμών, που αφορούν στους πιστωτικούς τίτλους. Επομένως, στη διάταξη του άρθρου 649 παρ. 1 αποσκοπούσε ο νομοθέτης και όχι στην παράγραφο δύο του ίδιου άρθρου, διαφορετικά θα καταργούσε το άρθρο 642, που αναφέρει ακριβώς τα αντίθετα, ότι δηλαδή στις διαφορές από πιστωτικούς τίτλους δεν εφαρμόζεται το άρθρο 469 ΚΠολΔ, το οποίο μεταξύ των άλλων αναφέρει ότι "αν απουσιάζει κάποιος διάδικος η συζήτηση γίνεται χωρίς αυτόν"! Αν δηλαδή ο νομοθέτης ήθελε να μην εφαρμόζεται το τεκμήριο ομολογίας στις διαφορές από πιστωτικούς τίτλους, τότε γιατί δε θέσπισε μια ΡΗΤΗ διάταξη όπως στις εργατικές και μισθωτικές διαφορές; Γιατί δεν ενέταξε την ως άνω ρύθμιση στο άρθρο 637, που κατήργησε με τον ίδιο νόμο και αναφερόταν στην εκδίκαση των διαφορών από πιστωτικούς τίτλους ή στο άρθρο 642, που αναφερόταν στη μη εφαρμογή ορισμένων διατάξεων που αποκλίνουν της τακτικής; Αντίθετα εντάσσει την ως άνω διάταξη στο άρθρο 643 που τιτλοφορείται ως «ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΑΡΑΧΡΗΜΑ», ακριβώς γιατί αποβλέπει ο νομοθέτης στην ανωτέρω διάταξη του άρθρου 649, ότι δηλαδή απόφαση για διεξαγωγή απόδειξης δε θα εκδίδεται για να έχουμε και στους πιστωτικούς τίτλους απόφαση παραχρήμα. Απλούστευση διαδικασίας, επιτάχυνση δίκης, απόφαση παραχρήμα και κατάργηση του τεκμηρίου ομολογίας πώς συμβαδίζουν;
Εν ολίγοις, θεωρώ ότι δε θα πρέπει να σταθούμε σε παλαιότερες αποφάσεις των ετών 2000 ή 2001, που βασίστηκαν στο γράμμα του νόμου, ίσως και ενόψει της (επικείμενης) κατάργησης του τεκμηρίου ομολογίας, αλλά να ΤΟΛΜΗΣΟΥΜΕ να δούμε το σκοπό του νόμου, τώρα που επανήλθε το τεκμήριο ομολογίας, ως βασικό μέσο για την τόσο ταλαιπωρημένη και συνεχώς εξαγγελλόμενη ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ της πολιτικής δίκης. Πρέπει επιτέλους να κατανοήσουμε ότι τα τυπικά ή γραμματικά λάθη του νομοθέτη, δε μπορούν να αποτελούν εμπόδιο στην ουσιαστική απονομή του δικαίου, ιδιαίτερα δε όταν ο σκοπός του νόμου ανταποκρίνεται όχι μόνο στη βούληση ολόκληρου του νομικού κόσμου, αλλά και της κοινωνίας μας, που επιτακτικά ζητεί ΑΠΛΟΥΣΤΕΥΣΗ και ΤΑΧΥΤΗΤΑ στις διαδικασίες. Οφείλουμε συνεπώς, εμείς οι δικαστές να ερμηνεύουμε τους νόμους προς χάρη των ανθρώπων και να θυμόμαστε κατά την εφαρμογή των νόμων τα λόγια του Χριστού: «Το Σάββατον εγένετο δια τον άνθρωπον και ουχί ο άνθρωπος δια το Σάββατον»….
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
???????
Επισκέπτης



ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: τεκμήριο ομολογίας   Σαβ Νοε 12, 2011 3:47 pm

Να προσθέσω σε όσα λέει ο συνάδελφος, με τον οποίο συμφωνώ απολύτως, ότι κατά το άρθρο 654 παρ. 2 το τεκμήριο ομολογίας εφαρμόζεται στις εφέσεις, όπου δεν ισχύει η παράγραφος δύο του άρθρου 649 και επομένως μία έφεση ερήμην εφεσίβλητου θα πρέπει να απορριφθεί. Επίσης, για δεκαετίες ολόκληρες ίσχυε το τεκμήριο ομολογίας στις διαφορές των πιστωτικών τίτλων και άλλαξε το έτος 1997 με την αντικατάσταση της παραγράφου δύο του άρθρου 643. Αν ο σκοπός του νομοθέτη ήταν να προβεί σε μια τόσο σημαντική αλλαγή δε θα έπρεπε να προσθέσει μια ρητή διάταξη, όπως έκανε στις άλλες ειδικές διαδικασίες; Τα επιχειρήματα αυτά δεν είναι "de lege ferenda", αλλά πηγάζουν από το πνεύμα του νόμου και συμφωνούν με τις ανάγκες των καιρών.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Protodikis7



Αριθμός μηνυμάτων : 21
Ημερομηνία εγγραφής : 08/07/2011

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: τεκμήριο ομολογίας   Κυρ Νοε 13, 2011 1:20 pm

Έγραψα την ακόλουθη μείζονα σκέψη, που θα χρησιμοποιώ στις διαφορές των πιστωτικών τίτλων ερήμην του ανακόπτοντος, εφαρμόζοντας και σε αυτή τη διαδικασία το νέο άρθρο 272 ΚΠολΔ. Αν διαφωνεί κάποιος μπορεί να εξακολουθεί να εφαρμόζει το άρθρο 643 παρ. 2 και να απορρίπτει έναν-έναν τους λόγους ανακοπής. Αν όμως συμφωνείτε, η ως άνω μείζονα σκέψη επιδέχεται βελτιώσεις και παρατηρήσεις....Έψαξα να βρω και την αιτιολογική έκθεση του ν. 2479/1997, αλλά δυστυχώς δεν την βρήκα.

Κατά το νέο άρθρο 272 ΚΠολΔ (όπως αυτό τέθηκε στη θέση του καταργηθέντος άρθρου 272 με το άρθρο 30 Ν.3994/2011,ΦΕΚ Α 165/25.7.2011), αν η συζήτηση γίνεται με επιμέλεια του ενάγοντος και αυτός δεν εμφανιστεί κατά τη συζήτηση ή εμφανιστεί, αλλά δεν λάβει μέρος σε αυτήν κανονικά, το δικαστήριο συζητεί την υπόθεση χωρίς αυτόν και απορρίπτει την αγωγή. Εξάλλου, τα άρθρα 1-591 εφαρμόζονται στις ειδικές διαδικασίες, όταν δεν αντιβαίνουν προς τις ειδικές διατάξεις των διαδικασιών αυτών, εντάσσονται στο σύστημα της εκάστοτε ειδικής διαδικασίας, δε διασπούν την τελολογική του ενότητα και καθίστανται μέσα για την πραγμάτωση των βασικών του σκοπών (Μητσόπουλος ΕΕΝ 1954.495, ΝΟΒ 1986.768). Η τακτική διαδικασία είναι κατά κανόνα δυσκίνητη και μακρά, ενώ αντιθέτως για ορισμένες κατηγορίες υποθέσεων η ανάγκη επιτάχυνσης της δικαστικής προστασίας υπαγορεύεται από την ίδια τη φύση του αντικειμένου τους (πχ πιστωτικοί τίτλοι). Για την εκδίκαση των υποθέσεων αυτών προβλέφθηκαν απλούστερες και ταχύτερες ειδικές διαδικασίες (Νίκας, Πολιτική Δικονομία σ. 791). Περαιτέρω, η ερμηνεία των νόμων είναι απαραίτητη ορισμένες φορές και είναι τόσο γραμματική όσο και τελολογική, με γνώμονα δηλαδή το γράμμα του νόμου αλλά και το σκοπό του νομοθέτη (ratio legis). Έτσι για κατανοήσουμε πλήρως μία διάταξη πρέπει να προσεγγίσουμε και να προσδιορίσουμε το σκοπό της. Ως σκοπός νοείται ο δικαιολογητικός λόγος της ρύθμισης. Επίσης, για την ερμηνεία των νόμων, εκτός από τη γραμματική ανάλυση του κειμένου και την εξακρίβωση του σκοπού του νόμου είναι απαραίτητη και η ιστορική ερμηνεία, δηλαδή η εξακρίβωση του νοήματος που απέδωσε στο κείμενο ο νομοθέτης. Νομοθέτης δεν είναι το συγκεκριμένο φυσικό πρόσωπο που συνέταξε ή εισηγήθηκε το νόμο, αλλά η ενιαία βούληση του οργάνου από το οποίο πήγασε ο νόμος σε μια δεδομένη στιγμή. Οι προπαρασκευαστικές εργασίες αποτελούν συχνά πολύτιμο βοήθημα στην ερμηνεία του νόμου. Προπαρασκευαστικές εργασίες είναι οι Αιτιολογικές Εκθέσεις, οι Εισηγήσεις στις Επιτροπές συντάξεων των νόμων, τα πρακτικά συζήτησης των επιτροπών και της Βουλής, τα σχέδια νόμων, οι τροπολογίες και κάθε άλλη ιστορική πηγή. Από τη μελέτη των στοιχείων αυτών βγαίνουν χρήσιμα συμπεράσματα για τις ανάγκες που προκάλεσαν τη θέσπιση του νόμου και για τις σκέψεις που οδήγησαν στη διατύπωση του κειμένου, που βοηθούν κυρίως στην κατανόηση από τον ερμηνευτή του σκοπού του νόμου και του νοήματος που πρέπει να δοθεί στο νόμο υπό τις σημερινές συνθήκες, που ίσως επιβάλλουν αλλαγή του αρχικού νοήματος. Στην περίπτωση του νέου άρθρου 272 ΚΠολΔ, στην αιτιολογική έκθεση του Ν. 3994/2011 για τον «Εξορθολογισµό και βελτίωση στην απονοµή της πολιτικής δικαιοσύνης και άλλες διατάξεις» αναφέρονται τα ακόλουθα: «Α. Γενικά. Επί της αρχής. Με την υπ’ αριθµόν 31919/09.04.2010 Υπουργική Απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωµάτων συστήθηκε ειδική νοµοπαρασκευαστική επιτροπή για τη διατύπωση προτάσεων µε σκοπό την επιτάχυνση και τον εξορθολογισµό της πολιτικής δίκης. Η επιτροπή αυτή, αφού µελέτησε τις υποβληθείσες προτάσεις φορέων της πράξεως και τα κατά καιρούς εκπονηθέντα σχέδια τροποποιήσεων του ΚΠολΔ, ιδίως δε εκείνο της Επιτροπής, που συστήθηκε µε την υπ’ αριθµόν 66492/13.06.2008 Υπουργική Απόφαση, ορισµένες από τις προτάσεις του οποίου υιοθετήθηκαν, προέβη στη διατύπωση σχεδίου νόµου µε το οποίο τροποποιούνται όσες ρυθµίσεις του ΚΠολΔ αποδείχθηκαν µέχρι σήµερα προβληµατικές. Οι τροποποιήσεις αυτές, αποβλέπουν στην απλοποίηση της διαδικασίας και στην επιτάχυνσή της, µε απόλυτο σεβασµό πάντως της συνοχής και της αρχιτεκτονικής του ΚΠολΔ… Προκρίθηκαν έτσι τροποποιήσεις σε ζητήµατα όπου υπάρχει αδήριτη ανάγκη νοµοθετικής επεµβάσεως. Μόνον οι πρακτικά εφαρµόσιµες τροποποιήσεις, οι οποίες εκσυγχρονίζουν ή επιταχύνουν και εν γένει βελτιώνουν εµφανώς την παροχή έννοµης προστασίας ή αίρουν µακροχρόνιες διαφωνίες που διχάζουν ή ταλαιπωρούν αδικαιολόγητα την πράξη, αποτελούν αντικείµενο της µεταρρύθµισης…. Με τα άρθρα 29-33 του σχεδίου τροποποιούνται διατάξεις που αφορούν στην ερήµην δίκη. Η κατάργηση των δυσµενών συνεπειών της ερηµοδικίας και η εισαγωγή του συστήµατος της µονοµερούς συζητήσεως από το ν. 2915/2001, για να διευκολυνθεί η ουσιαστική απονοµή της δικαιοσύνης και για να αποφεύγονται καθυστερήσεις (υπενθυµίζεται ότι το σύστηµα των επαχθών συνεπειών από την ερηµοδικία υιοθετήθηκε επίσης για την απλούστευση και επιτάχυνση της ερήµην δίκης) κατά κοινή οµολογία δικαστών και δικαζοµένων δεν απέδωσε. Δεν έλυσε κανένα απολύτως πρόβληµα και στην πράξη όχι µόνον δεν επιτάχυνε την πρόοδο της δίκης αλλά την επιβράδυνε κιόλας. Αποτελεί υποκρισία το λεγόµενο ότι το σύστηµα της µονοµερούς συζητήσεως προωθεί το αίτηµα της ουσιαστικής ανασυνθέσεως της αλήθειας. Όπως ορθά υπογραµµίζεται (Ματθίας,στον τόµο: Ο ΚΠολΔ µετά το ν. 2915/2001, σ. 242, Νίκας, Πολιτική Δικονοµία II, 2005, 70 αριθ. 5) συζήτηση µε απόντα διάδικο παύει να αποτελεί συζήτηση, είναι συζήτηση «εικονική», «κούφια», για να τηρηθούν απλώς τα προσχήµατα. Ελάχιστα συµβάλει στην ανεύρεση της αλήθειας, ενώ προκαλεί και ανυπέρβλητες ερµηνευτικές δυσχέρειες, όταν ο απών διάδικος έχει ήδη καταθέσει προτάσεις….Σηµαίνει ακόµη η µονοµερής συζήτηση, πέρα από την επιβράδυνση της διαδικασίας, και πρόσθετη επιβάρυνση των δικαστηρίων. Η συζήτηση διαρκεί περισσότερο, συχνά άνευ αποχρώντος λόγου, η µελέτη της υποθέσεως και η διατύπωση της σχετικής αποφάσεως χρειάζονται αναµφίβολα περισσότερο χρόνο. Στο σύστηµα αυτό καταλογίζεται επιπλέον και το µειονέκτηµα ότι περιπλέκει και δυσχεραίνει την εξέλιξη της ερήµην δίκης, συχνά δε παρασύρει στη διεξαγωγή αποδείξεων που εκ των υστέρων αποδεικνύονται περιττές (βλ. Ποδηµατά, στον τόµο: Ο ΚΠολΔ µετά το ν. 2915/2001, σ. 111 επόµενα, 120-121). Ένα απλό παράδειγµα από το δίκαιο της ανακοπής κατά διαταγής πληρωµής, αποδεικνύει του λόγου το αληθές: συχνά η ανακοπή αυτή περιέχει πολλούς λόγους, που αφορούν σε δυσδιάγνωστες ενστάσεις καταχρήσεως δικαιώµατος, πλαστογραφίας κ.λπ., ο δε ανακόπτων δεν κάνει καν τον κόπο να προσέλθει στο δικαστήριο για να τις τεκµηριώσει. Γιατί θα πρέπει, τότε, να καταπιαστεί ο δικαστής µε όλα αυτά τα θέµατα, να εξετάσει µάρτυρες, να χάσει πολύτιµο χρόνο στο βωµό του αφηρηµένου ιδανικού της ανευρέσεως της ουσιαστικής αλήθειας, η οποία ποδηγετείται άλλωστε από τους διαδίκους που έχουν την πρωτοβουλία προσαγωγής ή µη του αποδεικτικού υλικού, της επικλήσεως ή όχι των αποδεικτικών µέσων κ.λπ. ..». Ο δικαιολογητικός λόγος, επομένως, της επαναφοράς των συνεπειών της ερημοδικίας με τη θεσπιζόμενη νέα διάταξη του άρθρου 272 ΚΠολΔ, ήταν η επιτάχυνση και απλούστευση της διαδικασίας, καθώς το σύστημα της μονομερούς συζήτησης από το ν. 2915/2001, όχι μόνο δεν επιτάχυνε την πρόοδο της δίκης, αλλά την επιβράδυνε κιόλας. Ως παράδειγμα, επιβράδυνσης της διαδικασίας, αλλά και πρόσθετης επιβάρυνσης των δικαστηρίων η ως άνω αιτιολογική έκθεση δεν επικαλείται μια αναγνωριστική ή διεκδικητική αγωγή, αλλά μία ανακοπή με πολλούς λόγους που αφορούν σε ενστάσεις κατάχρησης και πλαστογραφίας και επομένως εκδικάζεται, στις περισσότερες περιπτώσεις, κατά τη διαδικασία των πιστωτικών τίτλων. Προκρίθηκε κατά συνέπεια η επάνοδος στο καθεστώς των δυσμενών συνεπειών της ερημοδικίας, το οποίο ίσχυε 170 περίπου χρόνια και το οποίο ανταποκρίνεται πληρέστερα προς τις θεμελιώδεις δικονομικές αρχές της διάθεσης και της συζήτησης, προωθεί δε και τη βασική αρχή της οικονομίας της δίκης. Επιπλέον, οι ως άνω διατάξεις των άρθρων 271 και 272 του ΚΠολΔ, έχουν κατά το άρθρο 591 παρ. 1 ΚΠολΔ, εφαρμογή και στην ειδική διαδικασία των διαφορών από πιστωτικούς τίτλους, αφού δεν έρχονται σ` αντίθεση με καμία ειδική διάταξη των άρθρων 637 έως 646 ΚΠολΔ. Η λύση αυτή συμπορευομένη και με την ταχύτητα εκδικάσεως των σχετικών διαφορών στην οποία απέβλεψε ο νομοθέτης με την άνω διαδικασία, προκύπτει εξ αντιδιαστολής και απ` το άρθρο 642 ΚΠολΔ, με το οποίο ορίζεται ότι στην άνω διαδικασία δεν εφαρμόζεται μεταξύ άλλων, η επί των μικροδιαφορών ισχύουσα και ακριβώς την εφαρμογή των άρθρων 271 και 272 αποκλείουσα διάταξη του άρθρου 469 παρ. 1 ΚΠολΔ (βλ. Ν. Βερβεσό στη Δίκη 6.514 και στη Δίκη 5.551), παραπέρα δε και απ` το γεγονός ότι ο νομοθέτης σ` άλλες ειδικές διαδικασίες που δεν θέλησε την καθιέρωση του συστήματος των ειδικών συνεπειών της ερημοδικίας, όπως π.χ. στη διαδικασία των εργατικών διαφορών, θέσπισε την ειδική ρύθμιση του άρθρου 672 ΚΠολΔ, με την οποία όρισε ότι αν κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο δεν εμφανισθεί κάποιος από τους διαδίκους η διαδικασία γίνεται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι. Αντίθετο επιχείρημα προς τα ανωτέρω δεν προκύπτει από το άρθρο 644 ΚΠολΔ, με το οποίο αποκλείεται στη διαδικασία των διαφόρων από πιστωτικούς τίτλους η ανακοπή ερημοδικίας, αφού ο αποκλεισμός της ανακοπής ερημοδικίας στην εν λόγω διαδικασία, γενόμενος απ` την ανάγκη της γρήγορης επιλύσεως των σχετικών διαφορών (πρβλ. Πρακτ.Συντ.Επιτρ.ΚΠολΔ Τομ. Ε`, σελ. 131, 433 επόμ. και Πρακτ. Αναθ. Επιτρ. ΚΠολΔ, 598), δεν σημαίνει αναγκαίως και αποκλεισμό της εφαρμογής των άρθρων 271 και 272 ΚΠολΔ. Ούτε αυτό μπορεί να συναχθεί από τη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 12 του Ν. 2479/1997, που αντικατάστησε το άρθρο 643 παρ. 2 του ΚΠολΔ, καθώς η συγκεκριμένη διάταξη δεν αναφέρεται ειδικά και ρητά στις συνέπειες της ερημοδικίας, όπως η ανωτέρω διάταξη του άρθρου 672 ΚΠολΔ, αλλά αποβλέπει στην αναλογική εφαρμογή των άρθρων 649 και 650 του ΚΠολΔ σχετικά με τη δια της συζητήσεως σε μια δικάσιμο όλων εκείνων των ισχυρισμών, που αφορούν στους πιστωτικούς τίτλους. Ειδικότερα, ο Ν. 2479/1997 στο κεφάλαιο που αναφέρεται ως «Επιτάχυνση Πολιτικής Δίκης» και στο άρθρο 643 ΚΠολΔ, που τιτλοφορείται ως «Απόφαση παραχρήμα», αντικαθιστά το άρθρο 643 παρ. 2 για λόγους απλούστευσης και επιτάχυνσης της διαδικασίας. Για αυτό και αντικαθιστά το άρθρο 643 παρ. 2., χωρίς να το καταργεί. Δηλαδή, η παράγραφος 2 του άρθρου 643 ΚΠολΔ που αφορούσε στη δυνατότητα του δικαστή να παραπέμψει σε ιδιαίτερη συζήτηση εκείνους τους ισχυρισμούς που προβλήθηκαν κατά την διαδικασία των πιστωτικών τίτλων, αλλά δεν αποδεικνύονται παραχρήμα, αντικαθίσταται με την ανάλογη εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 649 (όπως ίσχυε τότε) και 650 ΚΠολΔ. Η ρύθμιση αυτή έρχεται σαν συνέπεια της κατάργησης της δυνατότητας παραπομπής των μη αποδεικνυομένων παραχρήμα ισχυρισμών σε ιδιαίτερη συζήτηση. Η προηγούμενη ρύθμιση ήταν ομολογουμένως χρονοβόρα αφού επέτρεπε στο διάδικο, που ήθελε να τηρήσει παρελκυστική τακτική να προβάλει ισχυρισμούς, που δεν αφορούσαν αυτόν τούτο τον τίτλο, αλλά την υποκείμενη αιτία με σκοπό να παραπεμφθούν οι ισχυρισμοί του αυτοί σε ιδιαίτερη συζήτηση. Η νέα αυτή ρύθμιση του νομοθέτη αποσκοπούσε στην τήρηση της αρχής της οικονομίας της δίκης, δια της συζητήσεως σε μια δικάσιμο όλων των ισχυρισμών (βλ. περιοδικό ΔΙΚΗ Σεπτέμβριος 1997, παρατηρήσεις γύρω από τις νέες δικονομικές ρυθμίσεις του Ν. 2479/1997). Επομένως, στη διάταξη του άρθρου 649 παρ. 1 ΚΠολΔ αποσκοπούσε ο νομοθέτης και όχι στην παράγραφο δύο του ίδιου άρθρου. Αυτό συνάγεται και από το γεγονός ότι η ως άνω διάταξη του άρθρου 6 παρ. 12 του Ν. 2479/1997 εντάσσεται στο άρθρο 643 ΚΠολΔ, που τιτλοφορείται ως «ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΑΡΑΧΡΗΜΑ», ακριβώς διότι αποβλέπει ο νομοθέτης στην ανωτέρω διάταξη του άρθρου 649, ότι δηλαδή απόφαση για διεξαγωγή απόδειξης δε θα εκδίδεται προκειμένου να εκδίδεται και στους πιστωτικούς τίτλους απόφαση παραχρήμα. Αν η βούληση του νομοθέτη ήταν να καταργήσει με την ανωτέρω διάταξη το τεκμήριο ομολογίας στους πιστωτικούς τίτλους, εκτός του ότι θα επέλεγε ρητή και ειδική ρύθμιση, όπως στις άλλες ειδικές διαδικασίες, θα είχε εντάξει τη σχετική ρύθμιση στο άρθρο 637 ή στο άρθρο 642 ΚΠολΔ, όπου αναφέρονται στη διαδικασία και στις εφαρμοστέες διατάξεις και όχι στο άρθρο 643 ΚΠολΔ, που αναφέρεται στην έκδοση απόφασης παραχρήμα. Εν κατακλείδι, οι ως άνω διατάξεις των άρθρων 271 και 272 του ΚΠολΔ, έχουν, κατά το άρθρο 591 παρ. 1 ΚΠολΔ, εφαρμογή και στην ειδική διαδικασία των διαφορών από πιστωτικούς τίτλους, καθώς εντάσσονται στο σύστημα των διαφορών αυτών, δε διασπούν την τελολογική του ενότητα, αλλά, αντιθέτως, καθίστανται μέσα για την πραγμάτωση των βασικών του στόχων, ήτοι την οικονομία της δίκης και την άμεση ανάγκη δικαστικής προστασίας, ενώ εναρμονίζονται και με το σκοπό του νομοθέτη του άρθρου 29 του Ν. 3994/2011 για επιτάχυνση και απλούστευση της πολιτικής δίκης.






Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
dikastis.gr
Admin
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 154
Ημερομηνία εγγραφής : 08/07/2011

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: τεκμήριο ομολογίας   Τρι Δεκ 06, 2011 8:51 pm

Την κάτωθι απόφαση την απέστειλε συνάδελφος και αφορά την εφαρμογή του τεκμηρίου ομολογίας και στους πιστωτικούς τίτλους



ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΧΑΝΙΩΝ
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΤΙΤΛΩΝ






ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ 200 /2011

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΧΑΝΙΩΝ

Συγκροτήθηκε από το Δικαστή Ιωάννη Ευαγγελάτο, Πρωτοδίκη, ο οποίος ορίσθηκε από τον Διευθύνοντα το Πρωτοδικείο Χανίων Πρόεδρο Πρωτοδικών και τη Γραμματέα Βασιλική Τσίκου
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του την 10η Νοεμβρίου 2011 για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
ΤΗΣ ΑΝΑΚΟΠΤΟΥΣΑΣ: Ι.Μ. του Γ., κατοίκου …, η οποία ήταν απούσα και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.
ΤΗΣ ΚΑΘ’ ΗΣ Η ΑΝΑΚΟΠΗ: Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία «…», που εδρεύει στην…..και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου της δικηγόρου Δημοσθένη Χαριτάκη.
Η ανακόπτουσα ζητεί να γίνει δεκτή η από 6-4-2009 ανακοπή της, που κατατέθηκε με αριθμό 300/2009 και προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο της 22-4-2010, οπότε αναβλήθηκε για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ο πληρεξούσιος δικηγόρος της καθ’ ης, ανέπτυξε τους ισχυρισμούς του και ζήτησε να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στις προτάσεις του.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το νέο άρθρο 272 ΚΠολΔ (όπως αυτό τέθηκε στη θέση του καταργηθέντος άρθρου 272 με το άρθρο 30 Ν.3994/2011,ΦΕΚ Α 165/25.7.2011), αν η συζήτηση γίνεται με επιμέλεια του ενάγοντος και αυτός δεν εμφανιστεί κατά τη συζήτηση ή εμφανιστεί, αλλά δεν λάβει μέρος σε αυτήν κανονικά, το Δικαστήριο συζητεί την υπόθεση χωρίς αυτόν και απορρίπτει την αγωγή. Εξάλλου, τα άρθρα 1-591 ΚΠολΔ εφαρμόζονται στις ειδικές διαδικασίες, όταν δεν αντιβαίνουν προς τις ειδικές διατάξεις των διαδικασιών αυτών, εντάσσονται στο σύστημα της εκάστοτε ειδικής διαδικασίας, δε διασπούν την τελολογική του ενότητα και καθίστανται μέσα για την πραγμάτωση των βασικών του σκοπών (Μητσόπουλος ΕΕΝ 1954.495, ΝΟΒ 1986.768). Η τακτική διαδικασία είναι κατά κανόνα δυσκίνητη και μακρά, ενώ αντιθέτως για ορισμένες κατηγορίες υποθέσεων η ανάγκη επιτάχυνσης της δικαστικής προστασίας υπαγορεύεται από την ίδια τη φύση του αντικειμένου τους (πχ πιστωτικοί τίτλοι). Για την εκδίκαση των υποθέσεων αυτών προβλέφθηκαν απλούστερες και ταχύτερες ειδικές διαδικασίες (Νίκας, Πολιτική Δικονομία σ. 791). Περαιτέρω, η ερμηνεία των νόμων είναι απαραίτητη ορισμένες φορές και είναι τόσο γραμματική όσο και τελολογική, με γνώμονα δηλαδή το γράμμα του νόμου αλλά και το σκοπό του νομοθέτη (ratio
2ο φύλλο της υπ’ αριθμ. /2011 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χανίων (Διαδικασία Πιστωτικών Τίτλων)
legis). Έτσι για κατανοήσουμε πλήρως μία διάταξη πρέπει να προσεγγίσουμε και να προσδιορίσουμε το σκοπό της. Ως σκοπός νοείται ο δικαιολογητικός λόγος της ρύθμισης. Επίσης, για την ερμηνεία των νόμων, εκτός από τη γραμματική ανάλυση του κειμένου και την εξακρίβωση του σκοπού του νόμου είναι απαραίτητη και η ιστορική ερμηνεία, δηλαδή η εξακρίβωση του νοήματος που απέδωσε στο κείμενο ο νομοθέτης. Νομοθέτης δεν είναι το συγκεκριμένο φυσικό πρόσωπο που συνέταξε ή εισηγήθηκε το νόμο, αλλά η ενιαία βούληση του οργάνου από το οποίο πήγασε ο νόμος σε μια δεδομένη στιγμή. Οι προπαρασκευαστικές εργασίες αποτελούν συχνά πολύτιμο βοήθημα στην ερμηνεία του νόμου. Προπαρασκευαστικές εργασίες είναι οι Αιτιολογικές Εκθέσεις, οι Εισηγήσεις στις Επιτροπές συντάξεων των νόμων, τα πρακτικά συζήτησης των επιτροπών και της Βουλής, τα σχέδια νόμων, οι τροπολογίες και κάθε άλλη ιστορική πηγή. Από τη μελέτη των στοιχείων αυτών βγαίνουν χρήσιμα συμπεράσματα για τις ανάγκες που προκάλεσαν τη θέσπιση του νόμου και για τις σκέψεις που οδήγησαν στη διατύπωση του κειμένου, που βοηθούν κυρίως στην κατανόηση από τον ερμηνευτή του σκοπού του νόμου και του νοήματος που πρέπει να δοθεί στο νόμο υπό τις σημερινές συνθήκες, που ίσως επιβάλλουν αλλαγή του αρχικού νοήματος. Στην περίπτωση του νέου άρθρου 272 ΚΠολΔ, στην αιτιολογική έκθεση του Ν. 3994/2011 για τον «Εξορθολογισµό και βελτίωση στην απονοµή της πολιτικής δικαιοσύνης και άλλες διατάξεις» αναφέρονται τα ακόλουθα: «Α. Γενικά. Επί της αρχής. Με την υπ’ αριθµόν 31919/09.04.2010 Υπουργική Απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωµάτων συστήθηκε ειδική νοµοπαρασκευαστική επιτροπή για τη διατύπωση προτάσεων µε σκοπό την επιτάχυνση και τον εξορθολογισµό της πολιτικής δίκης. Η επιτροπή αυτή, αφού µελέτησε τις υποβληθείσες προτάσεις φορέων της πράξεως και τα κατά καιρούς εκπονηθέντα σχέδια τροποποιήσεων του ΚΠολΔ, ιδίως δε εκείνο της Επιτροπής, που συστήθηκε µε την υπ’ αριθµόν 66492/13.06.2008 Υπουργική Απόφαση, ορισµένες από τις προτάσεις του οποίου υιοθετήθηκαν, προέβη στη διατύπωση σχεδίου νόµου µε το οποίο τροποποιούνται όσες ρυθµίσεις του ΚΠολΔ αποδείχθηκαν µέχρι σήµερα προβληµατικές. Οι τροποποιήσεις αυτές, αποβλέπουν στην απλοποίηση της διαδικασίας και στην επιτάχυνσή της, µε απόλυτο σεβασµό πάντως της συνοχής και της αρχιτεκτονικής του ΚΠολΔ… Προκρίθηκαν έτσι τροποποιήσεις σε ζητήµατα όπου υπάρχει αδήριτη ανάγκη νοµοθετικής επεµβάσεως. Μόνον οι πρακτικά εφαρµόσιµες τροποποιήσεις, οι οποίες εκσυγχρονίζουν ή επιταχύνουν και εν γένει βελτιώνουν εµφανώς την παροχή έννοµης προστασίας ή αίρουν µακροχρόνιες διαφωνίες που διχάζουν ή ταλαιπωρούν αδικαιολόγητα την πράξη, αποτελούν αντικείµενο της µεταρρύθµισης…. Με τα άρθρα 29-33 του σχεδίου τροποποιούνται διατάξεις που αφορούν στην ερήµην δίκη. Η κατάργηση των δυσµενών συνεπειών της ερηµοδικίας και η εισαγωγή του συστήµατος της µονοµερούς συζητήσεως από το ν. 2915/2001, για να διευκολυνθεί η ουσιαστική απονοµή της δικαιοσύνης και για να αποφεύγονται καθυστερήσεις (υπενθυµίζεται ότι το σύστηµα των επαχθών συνεπειών από την ερηµοδικία υιοθετήθηκε επίσης για την απλούστευση και επιτάχυνση της ερήµην δίκης) κατά κοινή οµολογία δικαστών και δικαζοµένων δεν απέδωσε. Δεν έλυσε κανένα απολύτως πρόβληµα και στην πράξη όχι µόνον δεν επιτάχυνε την πρόοδο της δίκης αλλά την επιβράδυνε κιόλας. Αποτελεί
3ο φύλλο της υπ’ αριθμ. /2011 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χανίων (Διαδικασία Πιστωτικών Τίτλων)
υποκρισία το λεγόµενο ότι το σύστηµα της µονοµερούς συζητήσεως προωθεί το αίτηµα της ουσιαστικής ανασυνθέσεως της αλήθειας. Όπως ορθά υπογραµµίζεται (Ματθίας,στον τόµο: Ο ΚΠολΔ µετά το ν. 2915/2001, σ. 242, Νίκας, Πολιτική Δικονοµία II, 2005, 70 αριθ. 5) συζήτηση µε απόντα διάδικο παύει να αποτελεί συζήτηση, είναι συζήτηση «εικονική», «κούφια», για να τηρηθούν απλώς τα προσχήµατα. Ελάχιστα συµβάλει στην ανεύρεση της αλήθειας, ενώ προκαλεί και ανυπέρβλητες ερµηνευτικές δυσχέρειες, όταν ο απών διάδικος έχει ήδη καταθέσει προτάσεις….Σηµαίνει ακόµη η µονοµερής συζήτηση, πέρα από την επιβράδυνση της διαδικασίας, και πρόσθετη επιβάρυνση των Δικαστηρίων. Η συζήτηση διαρκεί περισσότερο, συχνά άνευ αποχρώντος λόγου, η µελέτη της υποθέσεως και η διατύπωση της σχετικής αποφάσεως χρειάζονται αναµφίβολα περισσότερο χρόνο. Στο σύστηµα αυτό καταλογίζεται επιπλέον και το µειονέκτηµα ότι περιπλέκει και δυσχεραίνει την εξέλιξη της ερήµην δίκης, συχνά δε παρασύρει στη διεξαγωγή αποδείξεων που εκ των υστέρων αποδεικνύονται περιττές (βλ. Ποδηµατά, στον τόµο: Ο ΚΠολΔ µετά το ν. 2915/2001, σ. 111 επόµενα, 120-121). Ένα απλό παράδειγµα από το δίκαιο της ανακοπής κατά διαταγής πληρωµής, αποδεικνύει του λόγου το αληθές: συχνά η ανακοπή αυτή περιέχει πολλούς λόγους, που αφορούν σε δυσδιάγνωστες ενστάσεις καταχρήσεως δικαιώµατος, πλαστογραφίας κ.λπ., ο δε ανακόπτων δεν κάνει καν τον κόπο να προσέλθει στο Δικαστήριο για να τις τεκµηριώσει. Γιατί θα πρέπει, τότε, να καταπιαστεί ο δικαστής µε όλα αυτά τα θέµατα, να εξετάσει µάρτυρες, να χάσει πολύτιµο χρόνο στο βωµό του αφηρηµένου ιδανικού της ανευρέσεως της ουσιαστικής αλήθειας, η οποία ποδηγετείται άλλωστε από τους διαδίκους που έχουν την πρωτοβουλία προσαγωγής ή µη του αποδεικτικού υλικού, της επικλήσεως ή όχι των αποδεικτικών µέσων κ.λπ. ..». Ο δικαιολογητικός λόγος, επομένως, της επαναφοράς των συνεπειών της ερημοδικίας με τη θεσπιζόμενη νέα διάταξη του άρθρου 272 ΚΠολΔ, ήταν η επιτάχυνση και απλούστευση της διαδικασίας, καθώς το σύστημα της μονομερούς συζήτησης από το ν. 2915/2001, όχι μόνο δεν επιτάχυνε την πρόοδο της δίκης, αλλά την επιβράδυνε κιόλας. Ως παράδειγμα, επιβράδυνσης της διαδικασίας, αλλά και πρόσθετης επιβάρυνσης των Δικαστηρίων η ως άνω αιτιολογική έκθεση δεν επικαλείται μια αναγνωριστική ή διεκδικητική αγωγή, αλλά μία ανακοπή με πολλούς λόγους που αφορούν σε ενστάσεις κατάχρησης και πλαστογραφίας και επομένως εκδικάζεται, στις περισσότερες περιπτώσεις, κατά τη διαδικασία των πιστωτικών τίτλων. Προκρίθηκε κατά συνέπεια η επάνοδος στο καθεστώς των δυσμενών συνεπειών της ερημοδικίας, το οποίο ίσχυε 170 περίπου χρόνια και το οποίο ανταποκρίνεται πληρέστερα προς τις θεμελιώδεις δικονομικές αρχές της διάθεσης και της συζήτησης, προωθεί δε και τη βασική αρχή της οικονομίας της δίκης. Επιπλέον, οι ως άνω διατάξεις των άρθρων 271 και 272 του ΚΠολΔ, έχουν κατά το άρθρο 591 παρ. 1 ΚΠολΔ, εφαρμογή και στην ειδική διαδικασία των διαφορών από πιστωτικούς τίτλους, αφού δεν έρχονται σ` αντίθεση με καμία ειδική διάταξη των άρθρων 637 έως 646 ΚΠολΔ. Η λύση αυτή συμπορευομένη και με την ταχύτητα εκδίκασης των σχετικών διαφορών στην οποία απέβλεψε ο νομοθέτης με την άνω διαδικασία, προκύπτει εξ αντιδιαστολής και απ` το άρθρο 642 ΚΠολΔ, με το οποίο ορίζεται ότι στην άνω διαδικασία δεν εφαρμόζεται μεταξύ άλλων, η επί των μικροδιαφορών ισχύουσα και ακριβώς την εφαρμογή των άρθρων
4ο φύλλο της υπ’ αριθμ. /2011 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χανίων (Διαδικασία Πιστωτικών Τίτλων)
271 και 272 αποκλείουσα διάταξη του άρθρου 469 παρ. 1 ΚΠολΔ (βλ. Ν. Βερβεσό στη Δίκη 6.514 και στη Δίκη 5.551), παραπέρα δε και απ` το γεγονός ότι ο νομοθέτης σ` άλλες ειδικές διαδικασίες που δεν θέλησε την καθιέρωση του συστήματος των ειδικών συνεπειών της ερημοδικίας, όπως π.χ. στη διαδικασία των εργατικών διαφορών, θέσπισε την ειδική ρύθμιση του άρθρου 672 ΚΠολΔ, με την οποία όρισε ότι αν κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο δεν εμφανισθεί κάποιος από τους διαδίκους η διαδικασία γίνεται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι. Αντίθετο επιχείρημα προς τα ανωτέρω δεν προκύπτει από το άρθρο 644 ΚΠολΔ, με το οποίο αποκλείεται στη διαδικασία των διαφόρων από πιστωτικούς τίτλους η ανακοπή ερημοδικίας, αφού ο αποκλεισμός της ανακοπής ερημοδικίας στην εν λόγω διαδικασία, γενόμενος απ` την ανάγκη της γρήγορης επιλύσεως των σχετικών διαφορών (πρβλ. Πρακτ.Συντ.Επιτρ.ΚΠολΔ Τομ. Ε`, σελ. 131, 433 επόμ. και Πρακτ. Αναθ. Επιτρ. ΚΠολΔ, 598), δεν σημαίνει αναγκαίως και αποκλεισμό της εφαρμογής των άρθρων 271 και 272 ΚΠολΔ. Ούτε αυτό μπορεί να συναχθεί από τη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 12 του Ν. 2479/1997, που αντικατάστησε το άρθρο 643 παρ. 2 του ΚΠολΔ, καθώς η συγκεκριμένη διάταξη δεν αναφέρεται ειδικά και ρητά στις συνέπειες της ερημοδικίας, όπως η ανωτέρω διάταξη του άρθρου 672 ΚΠολΔ, αλλά αποβλέπει στην αναλογική εφαρμογή των άρθρων 649 και 650 του ΚΠολΔ σχετικά με τη δια της συζητήσεως σε μια δικάσιμο όλων εκείνων των ισχυρισμών, που αφορούν στους πιστωτικούς τίτλους. Ειδικότερα, ο Ν. 2479/1997 στο κεφάλαιο που αναφέρεται ως «Επιτάχυνση Πολιτικής Δίκης» και στο άρθρο 643 ΚΠολΔ, που τιτλοφορείται ως «Απόφαση παραχρήμα», αντικαθιστά το άρθρο 643 παρ. 2 για λόγους απλούστευσης και επιτάχυνσης της διαδικασίας. Για αυτό και αντικαθιστά το άρθρο 643 παρ. 2., χωρίς να το καταργεί. Δηλαδή, η παράγραφος 2 του άρθρου 643 ΚΠολΔ που αφορούσε στη δυνατότητα του δικαστή να παραπέμψει σε ιδιαίτερη συζήτηση εκείνους τους ισχυρισμούς που προβλήθηκαν κατά την διαδικασία των πιστωτικών τίτλων, αλλά δεν αποδεικνύονται παραχρήμα, αντικαθίσταται με την ανάλογη εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 649 (όπως ίσχυε τότε) και 650 ΚΠολΔ. Η ρύθμιση αυτή έρχεται σαν συνέπεια της κατάργησης της δυνατότητας παραπομπής των μη αποδεικνυομένων παραχρήμα ισχυρισμών σε ιδιαίτερη συζήτηση. Η προηγούμενη ρύθμιση ήταν ομολογουμένως χρονοβόρα αφού επέτρεπε στο διάδικο, που ήθελε να τηρήσει παρελκυστική τακτική να προβάλει ισχυρισμούς, που δεν αφορούσαν αυτόν τούτο τον τίτλο, αλλά την υποκείμενη αιτία με σκοπό να παραπεμφθούν οι ισχυρισμοί του αυτοί σε ιδιαίτερη συζήτηση. Η νέα αυτή ρύθμιση του νομοθέτη αποσκοπούσε στην τήρηση της αρχής της οικονομίας της δίκης, δια της συζητήσεως σε μια δικάσιμο όλων των ισχυρισμών (βλ. περιοδικό ΔΙΚΗ Σεπτέμβριος 1997, παρατηρήσεις γύρω από τις νέες δικονομικές ρυθμίσεις του Ν. 2479/1997). Άλλωστε, στην εισηγητική έκθεση του Ν. 2479/1997 στο άρθρο 5 παρ. 11 αναφέρονται τα εξής: «Με την παρ. 11 προτείνεται τροποποίηση των διατάξεων περί πιστωτικών τίτλων προς το σκοπό όπως απλουστευθεί και επιταχυνθεί η διαδικασία η οποία επιβάλλεται να είναι ταχεία, επειδή αφορά ανακοπές κατά διαταγής πληρωμής που έχουν ως βάση πιστωτικούς τίτλους. Έτσι καταργείται η παραπομπή των ισχυρισμών σε μία ιδιαίτερη συζήτηση με ανάλογη εφαρμογή της διαδικασίας των μισθωτικών διαφορών» (βλ. Κώδικα
5ο φύλλο της υπ’ αριθμ. /2011 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χανίων (Διαδικασία Πιστωτικών Τίτλων)
Νομικού Βήματος, έτος 1997, 45-Α, σ. 137). Επομένως, στη διάταξη του άρθρου 649 παρ. 1 ΚΠολΔ αποσκοπούσε ο νομοθέτης και όχι στην παράγραφο δύο του ίδιου άρθρου. Αυτό συνάγεται και από το γεγονός ότι η ως άνω διάταξη του άρθρου 6 παρ. 12 του Ν. 2479/1997 εντάσσεται στο άρθρο 643 ΚΠολΔ, που τιτλοφορείται ως «ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΑΡΑΧΡΗΜΑ», ακριβώς διότι αποβλέπει ο νομοθέτης στην ανωτέρω διάταξη του άρθρου 649, ότι δηλαδή απόφαση για διεξαγωγή απόδειξης δε θα εκδίδεται προκειμένου να εκδίδεται και στους πιστωτικούς τίτλους απόφαση παραχρήμα. Αν η βούληση του νομοθέτη ήταν να καταργήσει με την ανωτέρω διάταξη το τεκμήριο ομολογίας στους πιστωτικούς τίτλους, εκτός του ότι θα επέλεγε ρητή και ειδική ρύθμιση, όπως στις άλλες ειδικές διαδικασίες, θα είχε εντάξει τη σχετική ρύθμιση στο άρθρο 637 ή στο άρθρο 642 ΚΠολΔ, όπου αναφέρονται στη διαδικασία και στις εφαρμοστέες διατάξεις και όχι στο άρθρο 643 ΚΠολΔ, που αναφέρεται στην έκδοση απόφασης παραχρήμα. Εν κατακλείδι, οι ως άνω διατάξεις των άρθρων 271 και 272 του ΚΠολΔ, έχουν, κατά το άρθρο 591 παρ. 1 ΚΠολΔ, εφαρμογή και στην ειδική διαδικασία των διαφορών από πιστωτικούς τίτλους, καθώς εντάσσονται στο σύστημα των διαφορών αυτών, δε διασπούν την τελολογική του ενότητα, αλλά, αντιθέτως, καθίστανται μέσα για την πραγμάτωση των βασικών του στόχων, ήτοι την οικονομία της δίκης και την άμεση ανάγκη δικαστικής προστασίας, ενώ εναρμονίζονται και με το σκοπό του νομοθέτη του άρθρου 29 του Ν. 3994/2011 για επιτάχυνση και απλούστευση της πολιτικής δίκης.
Στην προκείμενη περίπτωση, η κρινόμενη ανακοπή κατά της υπ’ αριθμ.
153/2009 διαταγής πληρωμής της Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χανίων ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρο 632 παρ.1 του ΚΠολΔ) και αρμοδίως εισάγεται για να συζητηθεί ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, κατά τη διαδικασία των άρθρων 635 επ. του ΚΠολΔ, κατά την οποία δικάζεται η διαφορά από απαίτηση που απορρέει από τραπεζικές επιταγές, βάσει των οποίων εκδόθηκε η ανακοπτόμενη διαταγή πληρωμής. Όπως δε προκύπτει τόσο από το αντίγραφο της κρινόμενης ανακοπής και δη από την πράξη κατάθεσης αυτής, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου και την υπ’ αυτής πράξη προσδιορισμού δικασίμου της Γραμματέα του παρόντος Δικαστηρίου για την αρχική δικάσιμο της 22-4-2010, όσο και από τη σχετική σημείωση του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Χανίων Γεωργίου Τσαλδαράκη, στο αντίγραφο της ανακοπής με ημερομηνία 8-4-2009, το οποίο η καθ` ης η ανακοπή επικαλείται και προσκομίζει, η επίσπευση της συζήτησης της κρινόμενης ανακοπής γίνεται με την επιμέλεια της ανακόπτουσας. Επομένως, εφόσον η τελευταία δεν εμφανίστηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο κατά τη συζήτηση της κρινόμενης ανακοπής, πρέπει να απορριφθεί η ανακοπή και να επικυρωθεί η ανακοπτομένη διαταγή πληρωμής, σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν τη μείζονα σκέψη της παρούσας απόφασης (άρθρα 272 και 591 παρ. 1 του ΚΠολΔ). Τα δικαστικά έξοδα της καθ' ης, κατόπιν υποβολής σχετικού αιτήματος, πρέπει να επιβληθούν σε βάρος της ανακόπτουσας λόγω της ήττας της (άρθρα 106, 176 και 591 παρ.1 ΚΠολΔ), κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό. Τέλος, παράβολο ανακοπής ερημοδικίας δεν ορίζεται, διότι κατά της παρούσας απόφασης δεν επιτρέπεται η άσκηση του σχετικού ενδίκου μέσου (άρθρο 644 ΚΠολΔ).

6ο φύλλο της υπ’ αριθμ. /2011 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χανίων (Διαδικασία Πιστωτικών Τίτλων)
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΙΚΑΖΕΙ ερήμην της ανακόπτουσας.
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την ανακοπή.
ΕΠΙΚΥΡΩΝΕΙ την υπ’ αριθμ. 153/2009 προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής της Δικαστή αυτού του Δικαστηρίου.
ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ σε βάρος της ανακόπτουσας τα δικαστικά έξοδα της καθ’ ης η ανακοπή τα οποία ορίζει σε τριακόσια πενήντα (350) ευρώ.
KPIΘHKE, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στα Χανιά, στο ακροατήριό του, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση, στις Νοεμβρίου 2011.

O ΔIKAΣTHΣ H ΓPAMMATEAΣ










Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://dikastis.blogspot.com/
EL JUEZ-3

avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 38
Ημερομηνία εγγραφής : 11/07/2011
Τόπος : ECUADOR

ΔημοσίευσηΘέμα: ΜΑΚΑΡΙ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ   Τρι Δεκ 06, 2011 11:07 pm

ΩΡΑΙΟ ΤΟ ΝΟΥΜΕΡΟ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ, 200, ΣΤΡΟΓΓΥΛΟ...
ΚΑΙ ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ΟΤΙ ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝ ΛΟΓΩ ΑΠΟΨΗ ΠΟΥ ΔΙΑΤΥΠΩΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ.
ΤΑ ΛΕΕΙ ΟΛΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΦΗΝΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ Η ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΝΟΜΟΥ (ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΟΜΟΛΟΓΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΥΠ' ΟΨΗ ΜΟΥ)

ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΥΝΤΟΜΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΤΙ ΑΝΑΛΟΓΟ (ΜΕ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ) ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΙΣΘΩΤΙΚΕΣ, ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΚΛΠ., ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
proto2007



Αριθμός μηνυμάτων : 83
Ημερομηνία εγγραφής : 08/07/2011
Ηλικία : 39
Τόπος : Θεσσαλονικη-Κατερινη

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: τεκμήριο ομολογίας   Τρι Δεκ 06, 2011 11:16 pm

δυστυχως, ομως, η αιτιολογικη εκθεση δεν ειναι διαταξη νομου..

ο νομοθετης μπορει να ηθελε να ρυθμισει και το ζητημα της ερημοδικιας στη διαδικασια των πιστωτικων τιτλων, πλην, ομως, εν τελει το αφησε να ρυθμιζεται κατα τη διαδικασια των μισθωτικων διαφορων..

επισης υπάρχει και η αντιστροφη πλευρα του πραγματος..

ποσο ευκολο ειναι μια ανακοπη να γινεται ανευ ετερου δεκτη, οταν λειπει ο καθ' ου?
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
EL JUEZ-3

avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 38
Ημερομηνία εγγραφής : 11/07/2011
Τόπος : ECUADOR

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: τεκμήριο ομολογίας   Κυρ Δεκ 11, 2011 10:46 am

(ΤΟ ΕΓΡΑΨΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ)

ΕΓΩ ΛΕΩ, ΑΝΤΙ ΝΑ ΑΝΑΛΩΝΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΕΙΣ (ΧΡΗΣΙΜΟ ΕΙΝΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟ) ΕΠΙΚΕΝΤΡΩΝΟΜΕΝΟΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΤΙΤΛΩΝ, ΙΔΟΥ ΠΕΔΙΟΝ ΔΟΞΗΣ ΛΑΜΠΡΟΝ: Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΠΟΥ ΣΥΝΤΟΜΑ ΘΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΕΠΙ ΤΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ (80 + 1 ΣΗΜΕΙΑ,ΤΑ ΓΝΩΣΤΑ...)

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΑΝΕΦΑΡΜΟΣΤΕΣ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ, ΕΓΩ ΠΡΟΤΕΙΝΩ ΝΑ "ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΟΥΜΕ" ΜΕ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΤΡΟΠΕΣ ΝΑ ΕΠΕΚΤΑΘΕΙ ΤΟ ΤΕΚΜΗΡΙΟ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΑΔΙΚΑΣΙΕΣ (ΠΛΗΝ ΤΩΝ ΓΑΜΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ). ΚΑΤ' ΕΞΟΧΗΝ ΣΤΙΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΙΚΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ, ΕΠΙΣΗΣ ΣΤΙΣ ΜΙΣΘΩΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΣΤΙΣ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ.

ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ ΑΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ α) ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΗΘΙΚΗ ΒΛΑΒΗ ή ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΟΔΥΝΗ ΚΑΙ β) ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΠΟΝΤΑ ΔΙΑΔΙΚΟ, ΟΤΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΠΛΗ ΟΜΟΔΙΚΙΑ, ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΚΟΙΝΗΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΩΣ ή ΣΤΗΡΙΖΟΜΕΝΗΣ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΝΟΜΙΚΗ ΑΙΤΙΑ (74 περ. 1 ΚΠΟΛΔ) ή ΣΕ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΣΕΩΣ (π.χ. ΣΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΙΚΑ, ΝΑ ΜΗΝ ΚΡΙΝΕΤΑΙ ΑΛΛΙΩΣ ΤΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΔΙΚΑΖΟΝΤΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΚΟΝΔΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΟΝΤΑ ΔΙΑΔΙΚΟ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΟΥ ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ ΠΑΡΙΣΤΑΤΑΙ)
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
eleni knt



Αριθμός μηνυμάτων : 3
Ημερομηνία εγγραφής : 21/09/2012

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: τεκμήριο ομολογίας   Δευ Φεβ 11, 2013 11:30 am

Καλημέρα σας!!

Εν όψει του ότι μόλις εισήλθα στο μαγικό κόσμο της απονομής δικαιοσύνης, όντας δόκιμη Ειρηνοδίκης, θα ήθελα να θέσω κι εγώ το ερώτημά μου σχετικά με το τι κάνουμε τελικά στη διαδικασία των πιστωτικών τίτλων όταν είναι απών είτε ο ανακόπτων είτε ο καθ' ου.Μου έτυχαν και οι δύο περιπτώσεις...Και το πρόβλημά μου εστιάζεται περισσότερο στην ερημοδικία του καθ' ου.Διότι, αν δεχθώ τεκμηριο ομολογίας του, εφαρμόζοντας τα 271 και 272, ομολογεί την αλήθεια των λόγων της ανακοπής, ένας των οποίων είναι η πλαστογραφία της ημερομηνίας της τραπεζικής επιταγής.Και εν οψει του ότι έχει ασκηθεί και μηνυτήρια αναφορά από την ανακόπτουσα κατά παντός υπευθύνου, δημιουργείται ένα "προηγούμενο", για να μην πω δεδικασμένο, για την ενοχή του όποιου βρεθεί εν τέλει κατηγορούμενος...

Και γενικά:Ξέρω ότι στο Πρωτοδικείο της Αθήνας εφαρμόζουν τα τεκμήρια και στους πιστωτικους τίτλους. Δεν κατάφερα όμως να βρω κάποια αντίστοιχη νμλγ στη ΝΟΜΟΣ. Αντίθετα, στο Πρωτοδικείο που υπηρετώ, η συντριπτική πλειοψηφία των Πρωτοδικών δεν το εφαρμόζουν, με αποτέλεσμα ούτε από αυτούς να βρίσκω κάποιο υπόδειγμα...Η Προϊσταμένη μου του Ειρηνοδικείου το εφαρμόζει στην ερημοδικία του ανακόπτοντος αλλά όχι του καθ' ου... Στη μέιζονά μου έχω αναφέρει τις δύο αποφάσεις του Πρωτ.Χανίων και της Λάρισσας αλλά και οι δύο αφορούν στην ερημοδικία του ανακόπτοντος. Επίσης, και οι 2 αποφάσεις είναι πριν τον 4055, ο οποίος δεν ξεδιάλυνε την ,κατά τη δημοσίευσή του, περιρρέουσα κατάσταση που είχε δημιουργηθεί με το 3994.

Θα ήθελα τη γνώμη/συμβουλη/φώτα σας, παρακαλώ.Διότι και το 60ημερο της δημοσίευσης πλησιάζει και οι αποφάσεις που πρέπει να αλλάξω - αν χρειαστεί - είναι 4...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
dikastis.gr
Admin
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 154
Ημερομηνία εγγραφής : 08/07/2011

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: τεκμήριο ομολογίας   Δευ Φεβ 11, 2013 8:55 pm

eleni knt έγραψε:
Καλημέρα σας!!

Εν όψει του ότι μόλις εισήλθα στο μαγικό κόσμο της απονομής δικαιοσύνης, όντας δόκιμη Ειρηνοδίκης, θα ήθελα να θέσω κι εγώ το ερώτημά μου σχετικά με το τι κάνουμε τελικά στη διαδικασία των πιστωτικών τίτλων όταν είναι απών είτε ο ανακόπτων είτε ο καθ' ου.Μου έτυχαν και οι δύο περιπτώσεις...Και το πρόβλημά μου εστιάζεται περισσότερο στην ερημοδικία του καθ' ου.Διότι, αν δεχθώ τεκμηριο ομολογίας του, εφαρμόζοντας τα 271 και 272, ομολογεί την αλήθεια των λόγων της ανακοπής, ένας των οποίων είναι η πλαστογραφία της ημερομηνίας της τραπεζικής επιταγής.Και εν οψει του ότι έχει ασκηθεί και μηνυτήρια αναφορά από την ανακόπτουσα κατά παντός υπευθύνου, δημιουργείται ένα "προηγούμενο", για να μην πω δεδικασμένο, για την ενοχή του όποιου βρεθεί εν τέλει κατηγορούμενος...

Και γενικά:Ξέρω ότι στο Πρωτοδικείο της Αθήνας εφαρμόζουν τα τεκμήρια και στους πιστωτικους τίτλους. Δεν κατάφερα όμως να βρω κάποια αντίστοιχη νμλγ στη ΝΟΜΟΣ. Αντίθετα, στο Πρωτοδικείο που υπηρετώ, η συντριπτική πλειοψηφία των Πρωτοδικών δεν το εφαρμόζουν, με αποτέλεσμα ούτε από αυτούς να βρίσκω κάποιο υπόδειγμα...Η Προϊσταμένη μου του Ειρηνοδικείου το εφαρμόζει στην ερημοδικία του ανακόπτοντος αλλά όχι του καθ' ου... Στη μέιζονά μου έχω αναφέρει τις δύο αποφάσεις του Πρωτ.Χανίων και της Λάρισσας αλλά και οι δύο αφορούν στην ερημοδικία του ανακόπτοντος. Επίσης, και οι 2 αποφάσεις είναι πριν τον 4055, ο οποίος δεν ξεδιάλυνε την ,κατά τη δημοσίευσή του, περιρρέουσα κατάσταση που είχε δημιουργηθεί με το 3994.

Θα ήθελα τη γνώμη/συμβουλη/φώτα σας, παρακαλώ.Διότι και το 60ημερο της δημοσίευσης πλησιάζει και οι αποφάσεις που πρέπει να αλλάξω - αν χρειαστεί - είναι 4...


http://dikastis.forumgreek.com/t65-topic
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://dikastis.blogspot.com/
eleni knt



Αριθμός μηνυμάτων : 3
Ημερομηνία εγγραφής : 21/09/2012

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: τεκμήριο ομολογίας   Τρι Φεβ 12, 2013 11:53 am

dikastis.gr έγραψε:
eleni knt έγραψε:
Καλημέρα σας!!

Εν όψει του ότι μόλις εισήλθα στο μαγικό κόσμο της απονομής δικαιοσύνης, όντας δόκιμη Ειρηνοδίκης, θα ήθελα να θέσω κι εγώ το ερώτημά μου σχετικά με το τι κάνουμε τελικά στη διαδικασία των πιστωτικών τίτλων όταν είναι απών είτε ο ανακόπτων είτε ο καθ' ου.Μου έτυχαν και οι δύο περιπτώσεις...Και το πρόβλημά μου εστιάζεται περισσότερο στην ερημοδικία του καθ' ου.Διότι, αν δεχθώ τεκμηριο ομολογίας του, εφαρμόζοντας τα 271 και 272, ομολογεί την αλήθεια των λόγων της ανακοπής, ένας των οποίων είναι η πλαστογραφία της ημερομηνίας της τραπεζικής επιταγής.Και εν οψει του ότι έχει ασκηθεί και μηνυτήρια αναφορά από την ανακόπτουσα κατά παντός υπευθύνου, δημιουργείται ένα "προηγούμενο", για να μην πω δεδικασμένο, για την ενοχή του όποιου βρεθεί εν τέλει κατηγορούμενος...

Και γενικά:Ξέρω ότι στο Πρωτοδικείο της Αθήνας εφαρμόζουν τα τεκμήρια και στους πιστωτικους τίτλους. Δεν κατάφερα όμως να βρω κάποια αντίστοιχη νμλγ στη ΝΟΜΟΣ. Αντίθετα, στο Πρωτοδικείο που υπηρετώ, η συντριπτική πλειοψηφία των Πρωτοδικών δεν το εφαρμόζουν, με αποτέλεσμα ούτε από αυτούς να βρίσκω κάποιο υπόδειγμα...Η Προϊσταμένη μου του Ειρηνοδικείου το εφαρμόζει στην ερημοδικία του ανακόπτοντος αλλά όχι του καθ' ου... Στη μέιζονά μου έχω αναφέρει τις δύο αποφάσεις του Πρωτ.Χανίων και της Λάρισσας αλλά και οι δύο αφορούν στην ερημοδικία του ανακόπτοντος. Επίσης, και οι 2 αποφάσεις είναι πριν τον 4055, ο οποίος δεν ξεδιάλυνε την ,κατά τη δημοσίευσή του, περιρρέουσα κατάσταση που είχε δημιουργηθεί με το 3994.

Θα ήθελα τη γνώμη/συμβουλη/φώτα σας, παρακαλώ.Διότι και το 60ημερο της δημοσίευσης πλησιάζει και οι αποφάσεις που πρέπει να αλλάξω - αν χρειαστεί - είναι 4...


http://dikastis.forumgreek.com/t65-topic


Μάλιστα. Άρα εφαρμόζω κανονικά τεκμήριο και στην ερημοδικία του καθ' ου κι ας έρθει ο ΑΠ να ξεκαθαρίσει επιτέλους το ζήτημα γιατί, το βλέπω, θα γίνει μεγάλο μπέρδεμα...
Ευχαριστώ πάρα πολύ για τη βοήθεια Admin!!Μόλις με γλύτωσες από το να ξαναγράψω 4 αποφάσεις κι έχω τόοοοοσα άλλα ακόμα να καταπιαστώ...

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
proto2007



Αριθμός μηνυμάτων : 83
Ημερομηνία εγγραφής : 08/07/2011
Ηλικία : 39
Τόπος : Θεσσαλονικη-Κατερινη

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: τεκμήριο ομολογίας   Τετ Φεβ 13, 2013 4:00 pm

δεν δημιοργεις τεκμηριο ενοχης απο ερημην αποφαση..
η κρατουσα πλεον νομολογια (αφου εφαρμοζεται πλεον στην αθηνα και σε πολλα αλλα πρωτοδικεια) ειναι η εφαρμογη του τεκμηριου..
αλλα διαλεγεις και αποφασιζεις που αποψη θεωρεις σωστοτερη
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
eleni knt



Αριθμός μηνυμάτων : 3
Ημερομηνία εγγραφής : 21/09/2012

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: τεκμήριο ομολογίας   Τετ Φεβ 13, 2013 6:36 pm

proto2007 έγραψε:
δεν δημιοργεις τεκμηριο ενοχης απο ερημην αποφαση..
η κρατουσα πλεον νομολογια (αφου εφαρμοζεται πλεον στην αθηνα και σε πολλα αλλα πρωτοδικεια) ειναι η εφαρμογη του τεκμηριου..
αλλα διαλεγεις και αποφασιζεις που αποψη θεωρεις σωστοτερη

Έχεις δίκιο, είναι πλασματικό το τεκμήριο...Τώρα μαθαίνω, τι να κάνω; confused Με δύο σεμινάρια που κάναμε, πώς να ανταπεξέλθουμε στα άπειρα νομικά ζητήματα που προκύπτουν;...
Ευχαριστώ πολύ!!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
proto2007



Αριθμός μηνυμάτων : 83
Ημερομηνία εγγραφής : 08/07/2011
Ηλικία : 39
Τόπος : Θεσσαλονικη-Κατερινη

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: τεκμήριο ομολογίας   Τετ Φεβ 13, 2013 8:30 pm

eleni knt έγραψε:
proto2007 έγραψε:
δεν δημιοργεις τεκμηριο ενοχης απο ερημην αποφαση..
η κρατουσα πλεον νομολογια (αφου εφαρμοζεται πλεον στην αθηνα και σε πολλα αλλα πρωτοδικεια) ειναι η εφαρμογη του τεκμηριου..
αλλα διαλεγεις και αποφασιζεις που αποψη θεωρεις σωστοτερη

Έχεις δίκιο, είναι πλασματικό το τεκμήριο...Τώρα μαθαίνω, τι να κάνω; confused Με δύο σεμινάρια που κάναμε, πώς να ανταπεξέλθουμε στα άπειρα νομικά ζητήματα που προκύπτουν;...
Ευχαριστώ πολύ!!

δυστυχως, ειναι μεγαλο λαθος που οι Ειρηνοδικες δεν φοιτούν, έστω ενα εξαμηνο στη σχολη δικαστων
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
 
τεκμήριο ομολογίας
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
ΔΙΚΑΣΤΗΣ :: νομικα θεματα :: Ν. 3994/2011 "Εξορθολογισμός και βελτίωση στην απονομή της πολιτικής δικαιοσύνης και άλλες διατάξεις. "-
Μετάβαση σε: